| Saga körfuknattsdeildar |
|
| Höfundur Guðlaugur Eyjólfsson | |
|
Síða 1 af 18 Saga
körfuknattleiksins í Grindavík hófst
árið 1957 þegar þeir Bogi Hallgrímsson
og Guðmundur Sigurðsson smíðuðu
fyrstu körfuna sem skotið var á í
Grindavík. En þá var körfubolti
íþrótt sem fáir höfðu
áhuga á í Grindavík , en
það átti eftir að breytast. Halldór
Ingvason þáverandi íþróttakennari,
en núverandi félagsmálastjóri
Grindavíkurbæjar átti stóran
þátt í að vekja áhuga
bæjarbúa á þessari íþrótt,
er hann bauð íslenska körfuknattleikslandsliðinu
í heimsókn til Grindavíkur, þar
sem það lék listir sínar árið
1963.Íþróttafélag Grindavíkur var stofnað 1935, en var síðan endurreist eftir að starfsemin hafði legið töluvert niðri árið 1963. Nafninu var breytt í Ungmennfélag Grindavíkur (UMFG) en þá fóru Grindvíkingar að "æfa" körfuknattleik reglulega. Árið 1964 eignaðist liðið sína fyrstu búninga. Þeir voru heimasaumaðir, ljósbláir með gulum stöfum. Áhuginn á körfuboltanum var mikill í Grindavík og strax árið 1966 komu fram mjög efnilegir körfuboltastrákar sem létu að sér kveða í boltanum með liði Reykholtsskóla í Borgarfirði. Þar má nefna Birgi Smára Karlsson, Jóhann Guðfinnsson og Grétar Jónsson og síðar komu Ægir Ágústsson og Eiríkur Tómasson. Þessir strákar voru allir betri en í meðallagi á sínum tíma Árið
1974 verður deildarskipting innan UMFG og er þá
Körfuknattleiksdeild UMFG stofnuð. Enginn eiginlegur
formaður deildarinnar var þá, en það
var Björn Birgirsson sem sá að miklu
leyti um stjórnunina á þessum tíma.
Með tilkomu Björns og Magnúsar Valgeirssonar
(Maggi kenn) var farið að æfa skipulega
með keppni í huga, þó svo að
fyrst hafi menn bara smalað saman í lið
og farið til Valda í Felli, sem var húsvörður
í skólanum, og fengið lánaðan
lykil og síðan spilað langt fram eftir
nóttu á jólum og páskum.
 En á þessum tíma var enginn sérstakur þjálfari. Það voru um það bil 8-15 manns að æfa, fór eftir áhuga, en það var eitthvað við þessar Akureyrarferðir sem var meira spennandi en aðrar ferðir ! ,,Það var aldrei vandamál að velja í lið nema fyrir Akureyrarferðirnar, þá mættu 15-18 á æfingu." segir Ólafur Þór Jóhannsson aðspurður um fjölda iðkenda á þessum tíma. Af hverju ætli það standi á því? |
